Veerle's blogje

Tijdens het opruimen en opmaken van Elias zijn kamer en bed was ik met Elias aan het praten over het feit dat ie toch wel al een grote jongen is geworden. Het onderwerp over zijn tutje kwam dan ook aan bod: 'Heb jij dat als grote jongen eigenlijk nog nodig?', 'Kan jij niet zonder proberen te slapen?', 'Zou je dat niet aan Nathan geven je tutje? Je bent al groot he!!'... Elias redeneerde mee: ie is al groot, ie heeft dat eigenlijk niet nodig en ja zijn tutjes zijn voor Nathan! Zo gezegd zo gedaan; zijn laatste tutje werd bij Nathan zijn tutjes in de kast (met herinneringen) gelegd.

Na een bezoekje aan de kapper en terwijl Nathan zijn middagslaapje deed ben ik vanmiddag met Elias en Tattie naar de dijk van Oostende getrokken om een wandeling te gaan doen. Althans, dat was de bedoeling. Maar...gelukkig hebben we Tattie nog; zij had een veel beter idee! Met wat kan Elias zich supergoed amuseren??? Juist, een bal!!!!!!!! Dus, wij met ons drietjes naar het strand met een heel enthousiaste Elias en een bal ;-). We hebben ons super geamuseerd!!

Het voorbije weekend was een verlengd weekend en dus verlengd plezier met de kids! Zowel de mama als Elias hadden op maandag een extra dagje verlof en natuurlijk hebben we Nathan niet naar de opvang gebracht maar in ons midden gehouden. De mama is erin geslaagd om Elias langer te doen schilderen dan de normale 10 minuten ;-): een hele prestatie voor Elias!!! Het duurde zolang dat ook de mama een poging gewaagd heeft ;-)

Vanavond moesten we op controle bij K&G met Nathan. De harde cijfers: 7,750 kg en 70,5 cm. Niet veel gegroeid de laatste maand, maar gelukkig wel aangekomen in gewicht. Terwijl we aan het wachten waren op onze beurt om nog eens langs de verpleegster te passeren (is daar een must en je moet daar hetzelfde verhaal doen als bij de dokter, totaal overbodig maar ja...) hebben we van de gelegenheid gebruik gemaakt om Elias nog eens te meten: 100 cm!!!

Dit is Elias die kip eet:

Je moet weten dat zijn ouders absoluut een gruwel hebben aan eten met de handen he! Waar zou Elias dit geleerd hebben??? ;-)

Het was een bezig dagje vandaag! We zijn vanmorgen voor het eerst eens naar theater geweest met Elias, Poppentheater. Een verhaaltje over de welbekende Pinokkio! Het begon slecht: Elias zag een podium en andere rarigheden en begon te schreeuwen: 'Neeee, ik wil naar huis!!!!!'. Gelukkig hebben we hem toch daarbinnen gekregen ;-) Dan nog een slecht begin: Pinokkio was gekleed zoals een clown: momenteel de ergste angst van Elias! We hebben hem gerust gesteld: ie was niet alleen :-)))